گاهی اوقات می مانم

که خدا چه طور می تواند این همه جلوی خنده اش را نگه دارد؟

خوشحالم که هنوز آن قدر کله شقی در وجودم باقی مانده که فکر می کنم می توانم ناقض همه ی قوانینی باشم که عالم و آدم شب و روز با هم زمزمه شان می کنند...

همان خود فکره ست که کله شقی ست و لذت بخش ترین حس دنیا. وگرنه یک آدم چه قدر می تواند ناقض باشد؟

هستم

اگر می روم

...